Absynt - spotkanie z "Zieloną Wróżką"

Absynt - spotkanie z "Zieloną Wróżką"

 Czy wiesz, co to absynt? Być może słyszałeś, o"La Fee Verte" czyli słynnej zielonej wróżce? To bardzo popularny alkohol, produkowany z dodatkiem piołunu, posiadający podobno  właściwości halucynogenne. Co takiego zawiera w sobie absynt? Co sprawiło że dzisiejszego dnia prawie zniknął i czemu stał się tak trudno dostępny? Wszystkiego dowiesz się z tego artykułu....

Absynt zielony halucynogenny alkohol z dodatkiem piolunuAbsynt (absynth, absinthe) -jest historycznie opisany jako destylowany, wysoko-procentowy napój alkoholowy (45-74% ). Absynt jest to wyrób spirytusowy, aromatyzowany anyżem pochodzenia roślinnego. Dodatkowo także w jego składzie znajdziemy: ekstrakt liści Artemisia absinthium ( "wielki piołun"), zielonego anyżu, słodkiego kopru, a także innych leczniczych i z pewnością kulinarnych ziół.

Absynt, miał tradycyjnie naturalny kolor zielony, ale może być również bez barwny. Powszechnie określany w literaturze historycznej, jak "La Fee Verte" ("zielona wróżka"). Często błędnie określany jako likier, ponieważ absynt tradycyjnie, nie zawierał dodatku cukru. Dlatego też, został sklasyfikowany, jako alkohol wysokoprocentowy, a nie likier. Absynt zwykle butelkowany był na wysokim poziomie alkoholu, zazwyczaj rozcieńczany wodą przed spożyciem, lub spożywany wedle rytuału stworzonego specjalnie dla niego.  Alkohol wręcz mistyczny, w okół którego krąży wiele legend i któremu, przyprawiano łatkę środka halucynogennego. Jaki naprawde jest absynt? Zapraszamy, do lektury...

Produkcja absynt-u

Absynt to legnda, być może właśnie to sprawiło, że nie wymyślano jak proces ułatwić i szybko podrobić ten alkohol. Zatem producenci, mogą stosować jedynie jeden, z dwóch historycznie zdefiniowanych procesów. Tworzenia gotowego alkoholu: redestylacja po ówczesnym namaczaniu(maceracji) i drugi, czyli mieszanie na zimno. Jedynie w Szwajcarji nie. Pozostałe kraje nie posiadają prawnej definicji absyntu, w Szwajcarii jest odwrotnie. Redestylacja jest jedynym dopuszczalnym sposobem produkcji, co oczywiście chronione jest prawem, i zapisane w specjalnej nocie prawnej.

Redestylowany absynty, oryginalny sposób produkcji

Redestylowanyt absynt, to sposób najdłuższy i docelowy, dla oryginalnego alkoholu. Jak wyglądał? Mianowicie stosuje się metodę, do złudzenia przypominającą produkcjie wysokiej jakości Ginu. Botaniczne składniki, są początkowo tłoczone, i następnie dodawane w celu maceracji. Do destylowanego, obojetnego alkoholu bazowego. Kolejność czynności odgrywa ważną rolę, bardzo wpływa również na smak alkoholu. Po ukończeniu maceracji, poddany ponownej redestylacji, aby wykluczyć gorzkie zasady, ale nie tylko.. Również, w celu nadania pożądanej złożoność (przenikania się smaków) i tekstury alkoholu (gęstości i podobnych wartości).

destylacja absynt zabytkowa rycina
Zabytkowa rycina, przedstawiająca produkcje absyntu

Pierwsza destylacja absyntu, daje bezbarwny destylat. Opuszcza on alembik, na poziomie alkoholu około 72%.

Kolor, a rodzaj absyntu

Destylat może być rozcieńczony, co w efekcie daje jego jasny kolor. Te praktykę stosuje się, przy tworzeniu Blanche oraz La Bleue Absynte. Alkohol może być również zabarwiony na zielono, taki produkt nazywamy Absyntem Verte. Oczywiście barwienie oryginalnie odbywało się, przy użyciu naturalnych barwników, lecz jak to zwykle bywa.. Producenci by zwiększyć zarobki, zaczęli używać sztucznych barwników. 

Tradycyjnie absynt, uzyskiwał swój piękn zielony kolor, wprost z chlorofilu pochodzącego z całych, świeżych ziół. To właśnie liście i łodygi, które ekstrahuje się, podczas procesu wtórnej maceracji, barwiły alkohol. Ten etap polega na, namaczaniu roślin którymi zwykle był: piołun, hyzop i melisa. Płyn w którym je zanurzano, był oczywiście destylat, pochodzący z poprzedniego procesu. Chlorofil z tych ziół przenikał do alkoholu, w procesie który nazywamy maceracją. W ten oto sposób,  wzbogacano trunek jego słynną, zieloną barwą.

Ten etap tworzy właśnie ziołową złożonośc, która jest typowa dla wysokiej jakości absyntu. Naturalny proces barwienia, jest uważany za moment szczególny w produkcji "Zielonej Wróżki". Za sprawą chlorofilu, który pozostaje aktywny chemicznie, w stosunku do cieczy. Chlorofil ma podobną rolę w absyncie, jak beczka w brandy, czy taniny w produkcji wina.

Po zakończeniu procesu barwienia, otrzymany produkt rozcieńcza się neutralnym płynem, czyli wodą. Stosunek dodawanej wody do destylatu, zależy od zamiarów osiągnięcia pożądanego procentu alkoholu. Smak absyntu jest ostry, bardzo mocny alkoholowo. Często więc, aby poprawić smak, dożąc do jego złagodzenia. By wyczuwalna nie była gorycz alkoholu, lecz to co istotne, by podkreślić duszę "Zielonej Wróżki".. Wiele destylarni poddaje alkohol maturacji (starzeniu), dzieje się to w specjalnych osadnikach. A cały proces ma miejsce, tuż przed butelkowaniem.

Absynty mieszane na zimno

Wiele nowoczesnych absyntów produkuje, się przy użyciu procesu mieszania na zimno. Ten niedrogi sposób wytwarzania nie obejmuje redestylacji, i jest uważane za najtańszy. I tu nawiążemy do produkcji Gin-u. Dokładnie w taki sam sposób, przebiega produkcja jego najtańszych odmian. Tańsz sposób, jest oczywiście traktowany jako gorszy.. Całkowicie pomijany jest, proces wtórnej destylacji. Wzamian, miesza się na zimno alkohol, z subatancjami smakowymi i barwiącymi. Proces mieszania zimnego, obejmuje zwykłe wymieszanie esencji, stworzonej z ziół koniecznych i wymaganych w absyntach. Często te esencje, zawierają również całą paletę sztucznych barwników, czy chemicznych koncentratów, mających aromatyzować alkohol.

Sposób ten jest podobny również, do produkcji smakowych wódek, nie drogich nalewek, czy słabej jakości likierów. Zdarza się dziś, że zimno mieszane absynty, są nawet butelkowane w mocy zbliżonej, do 90% zawartości alkoholu. Inne natomiast, są sprzedawan, jako butelki zwykłego, obojętnego, ale mocnego alkoholu. Które zawierają, nieznaczną ilośc sproszkowanych ziół pływających wewnątrz, których zadaniem jest macerować w zanurzonym alkoholu.

To wszystko wina, braku formalnej definicji prawnej absyntu.  Większośc krajów w ten sposób pozwala producentom absyntów, na swoiste fałszowanie produktu i produkcje po przez mieszanie na zimno. Bez możliwości jakich kolwiek roszczeń do zwrotów. Zwrot odnoszący się do ich produktów jako "destylowany", jest niestety prawdziwy... Ponieważ sam alkohol bazowy, został przecież stworzony w pewnym momencie, właśnie po przez destylację. To służy jako uzasadnienie sprzedaży, niedrogo produkowanych absyntów. Dostępnych po cenach porównywalnych, z bardziej autentycznymi produktami.  Te bliższe oryginałowi produkowane w procesie wtórnej destylacji (redestylacji) , pochodzą bezpośrednio z całych ziół. Co jak nie trudno się domyśleć, jest procesem wiele bardziej kosztownym.

Składniki "La Fe Verte" oryginalnego absynt-u

Piolun wielki produkcja absyntu

Rysunek przedstawia Piołun Wielki.

Absynt tradycyjnie wytwarza się, z destylowanego alkoholu neutralnego, różnych ziół, przypraw i wody. Najlepsze absynty, były redystylowane, użytym neutralnym alkoholem był spirytus winny (lub eau de vie ). Natomiast te mniej szlachetne, najczęściej produkowano z alkoholu destylowanego ze zboż, buraków lub ziemniaków. Ze wielki piołun, zielony anyż i koper,  często nazywane również "Świętą Trójcą". Te trzy najważniejsze składniki, oczywiście często miały towarzystwo. Najczęściej znaleźć można było  np. mały piołun (tzw. Artemisia pontica lub rzymski piołun), hyzop , melise, any, arcydzięgiel, mięte, kolendra, czy odrobinę Weroniki. 

 

Alternatywna kolorystyka

Za negatywną reputację zielonej wróżki w XIX i na początku XX wieku, odpowiadała chciwość gorzelników. Bez skrupułów producenci napoju, pomijali tradycyjną fazę barwienia. Dodawali natomiast toksyczne sole miedzi, aby sztucznie wywołać zielony odcień. Praktyka ta może być odpowiedzialna za niektóre wypadki i rzekomą toksyczność. Historia tego napoju, zna niestety wiele takich przypadków. Wiele nowoczesnych producentów próbuje uciekać się do podobnych (ale nie śmiertelnych w skutkach) oszustw, łącznie z wykorzystaniem sztucznego barwnika spożywczego, aby utworzyć zielony kolor. Dzisiejsza technologia i wiedza o chemii, na szczęście pozwala uniknąć tak tragicznych w skutkach uchybień. Niektóre tanie absynty, wyprodukowane przed wprowadzeniem zakazu(XIX wiek) podobno fałszowano za pomocą trującego trichlorku antymonu , rzekomo w celu zwiększenia efektu działania.

Absynt może być również naturalnie w kolorze czerwonym z użyciem kwiatu hibiskusa. Taki absynt był określany jako rose lub rogue absynthe. Tylko jedna historyczna marka Rouge, jest zapisanna w historii.

Butelkowa siła absyntu

Absynt był historycznie butelkowanej w mocy 45-74%. Niektóre nowoczesne absynty Franco-Suisse są butelkowane z mocą sięgającą aż do 82,3%, a niektóre absynty zimno mieszane, szczególnie w czeskim stylu są butelkowane z mocą 89,9%.

Zestawy do robienia absyntu

Dzisiejsza moda na zieloną wróżke  zrodziła wysyp

zestaw do zrobienia absyntu w domu
Zestaw do zrobienia absyntu.

zestawów zrób to sam, które mają sprawić że za ich pomocą stworzysz domowy absynt. Zestawy często wymagają moczenia ziół w wódce lub alkoholu, a także dodanie ciekłego koncentratu do wódki lub alkoholu żeby stworzyć namiastkę absyntu. Takie praktyki najczęściej uzyskując surową substancję, która nosi pewne podobieństwo do oryginalnego artykułu, lecz nie wiele mają wspólnego z oryginałem,  nie są nieautentyczne i nie jest to żadnym  standardem. Niektóre mikstury mogą być wręcz niebezpieczne, zwłaszcza gdy wymagają suplementacji potencjalnie trujących ziół, olejów lub ekstraktów. W przynajmniej jednym udokumentowanym przypadku osoba doznała ostrej niewydolności nerek po wypiciu 10 ml czystego oleju z piołunu, zawierającego dawki tujonu znacznie wyższe, niż znaleźć można w absyntach.

Alternatywy, alkohole zastępcze dla absyntu

Pernod anyż pastis jest często stosowany jako substytut jeśli absynt jest niedostępny. W przygotowaniu klasycznego cocktailu Sazerac można stosować różne zamienniki, takie jak Pastis , Pernod Ricard i Herbsaint.

Historia Absyntu

    Już Hipokrates wychwalał właściwości alkoholu aromatyzowanego piołunem,  szczególnie zalecał go na problemy z reumatyzmem.
Starożytna absynt różnił się od późniejszych wersji które wychwalał Verlaine i Picasso. Starożytni gorzelnicy namaczali liśce piołunu w winie lub spirytusie. Najprawdopodobniej słowo absinth pochodzi od greckiego słowa apsinthion, co znaczy "nie do wypicia"-przypuszczalnie ze względu na jego gorzki smak. Pitagoras natomiast zalecał piołun namoczony w winie, w celu ułatwienia porodu i zmniejszenia cierpień matrony. Hipokrates przepisywał na żółtaczkę, reumatyzm, anemia, i bóle menstruacyjne. Rzymski uczony Pliniusz Starszy nazwał owy wywar apsinthium po raz pierwszy,  a było  to w pierwszym wieku naszej ery.

absynt historia napoju z piołunu
Zwycięzca musiał wypić pierwowzór Absyntu

Wtedy również powstał zwyczaj, związany ściśle z wyścigami rydwanów(taka dzisiejsza formuła1). Zwycięzcy musieli wypić czarę wina z zanurzonymi liściami piołunu, zwyczaj miał przypomniać że nawet sława ma swoją gorzką stronę. Zalecany był także jako eliksir młodości, jak również lekarstwo na nieświeży oddech...
Przez wieki jednak napoje na bazie piołunu odsunięto od bycia,  po prostu gorzkim lekarstwem. Niezależne gorzelnie produkujące napoje z piołunem wykonywały go z suszonych liści piołunu, namaczanych w równej części winem malmsey i "destylowaną trzykrotnie wodą ognistą".  W "Purl Tudor" w Anglii natomiast,  został zmieszany z piwem. Jednakże  były to napoje, popularne głównie wśród klas pracujących. Samuel Pepys podawał w swym słynnym dzienniku, że raczył się kilkoma szklankami piwa z piołunem pewnej nocy "w niecodziennyn domu.. . co bez wątpienia oznaczało dom publiczny ".

Historia Absyntu jaki znamy dziś

    Pierwsze wyraźne zapiski dotyczące absyntu we współczesnym rozumieniu,  czyli jako alkoholu destylowanego, pochodzą z 18 wieku. I są ściśle związane z osobą doktora Pierre Ordinair.

absynth absinthe absynt piołunówka
Butelka jednego z pierwszych absyntów

Według popularnej legendy, absynt został wynaleziony jako wszechstronny lek stworzoney przez owego doktora. Był on francuskim lekarzem zamieszkującym Couvet ,  w Szwajcarii. Około 1792 roku (dokładna data zależy od źródła), przepis Ordinaire został przekazany siostrom Henriod także z Couvet, który sprzedawały absynt jako leczniczy eliksir . Innych zapiski natomiast podają, jakoby siostry Henriod podejmowały próby stworzenia eliksiru przed przyjazdem Ordinaire.

destylarnia absyntu Pernod
Destylarnia Pernod
 
     W obu przypadkach jednak ostatecznie major Dubied uzyskał formułę od sióstr, a w 1797 roku, a wraz z synem Marcellin i Henry-Louis Pernodem, otworzył pierwszą destylarnię absyntu.

Nazywała się Dubied Père et Fils i mieściła się oczywiście w Couvet. W 1805 roku, zbudowano drugą gorzelnię w Pontarlier, w Francji. Pod nową nazwą firmy Maison Pernod Fils. Pernod Fils pozostał jedną z najbardziej popularnych marek absyntu aż do monetu kiedy został zakazana we Francji,  czyli 1914 roku.

Wzrost popularności piołunówki

    Popularność zielonej wróżki stale rosła, aż  do1840 roku kiedy absynt wcielono do wojsk francuskich jako środek zapobiegający malari, jego popularność wręcz

absynt zielona wróżka piolunowka plakat
XIX wieczny plakat reklamujący Absynt

eksplodowała. Kiedy żołnierze wrócili do domów, smak absyntu podążał wraz z nimi. Zwyczaj picia absyntu stopniowo stał się tak popularny w barach, pubach i kawiarniach, że w 1860 roku godzina 17, została nazwana l'heure verte ( "zielona godzina"). Absynt był faworyzowany przez wszystkie warstwy społeczne , od bogatego mieszczaństwa, po biednych artystów i zwykłych robotniczych ludzi. Rok 1880 i masowa produkcja,  spowodowała że cena absyntu zaczęła gwałtownie spadać. W 1910 roku Francuzi pili 36 milionów litrów absyntu rocznie, w porównaniu do rocznego zużycia prawie 5 miliardów litrów wina.

Zielona Wróżka, jej popularność po za Francją

Absynt był eksportowany powszechnie ze swojej rodzinnej Francji i Szwajcarii.  Osiągnął pewien stopień popularności również w innych krajach, w tym w Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, USA i Republice Czeskiej. Absynt nigdy nie została zakazana w Hiszpanii czy Portugalii, a jego produkcja i spożycie nigdy nie znikło. Zyskał chwilowy skok popularności w tych krajach,  szczególnie na początku 20 wieku. Co wiąże  się z popularnością francuską, pod wpływem secesji i modernizmu ruchów estetycznych.

 
    Nowy Orlean ma głębokie powiązania kulturowe z absyntem,  jest uznawany za miejsce narodzin najpopularniejszego cocktailu z nim w składzie,  a mianowicie Sazeraca. "Old Absinthe House", znajdujący się na Bourbon Street , to kultowe historyczne miejsce. Pierwotnie nazwany "The Absinthe Room", został otwarty w 1874 roku przez katalońskiego barmana imieniem Cayetano Ferrer. Budynek był odwiedzany przez wielu znanych ludzi, w tym Marka Twaina , Oscara Wilde, Franklina Roosevelta , Aleistera Crowleya i Franka Sinatrę.
old absinthe house nowy orlean
Wnętrze "Old Absinthe House"  Nowy Orlean
 
    Absynt stał się popularny również w krajach czeskich (wówczas części Austro-Węgier ) co najmniej od 1888 roku, w szczególności przez czeskich artystów, z których wielu było związanych z Paryżem, szczególnie w Pradze słynna "Café Slavia". Czesi natomiast twierdzą.. Że co najmniej jedna lokalna gorzelnia, produkowała alkohol absynt na przełomie 20 wieku.
 

Upadek i delegalizacja "Zielonej Wróżki"

    Silne lobby ruchu wstrzemięźliwości i stowarzyszeń winiarzy sprawiły,  że absynt został po cichu związany z użyciem przemocy i wszelakimi niepokojami społecznymi. Twierdzono że Tujon zawarty w piołunie powoduje silne halucynacje. Popularny był pogląd o uzależnionych od Absyntu, nawet na malowidłach przedstawiano jako przemoczonych, odrętwiałych i zniszczonych.
 
    Jeden z krytyków stwierdził:
"Absynt sprawia, że jesteś szalony i nie unikasz czynów karnych, prowokuje padaczke i gruźlice.  Zabił tysiące Francuzów. To sprawia, że okrutny zwierzę wychodzi z człowieka, męczennika z kobiety robi i degeneruje niemowlęcia, to dezorganizuje i niszczy rodzinę, zagraża przyszłości tego kraju."
degas edgar uzależniony od absyntu
"Le'Absinthe" Edgar Degas-obraz przedstawiający uzależnionych od Absyntu.
 
    W 1905 roku stwierdzono, że Jean Lanfray- szwajcarski rolnik, zamordował swoją rodzinę i próbował odebrać sobie życie po wypiciu absyntu. Fakt, że Lanfray był alkoholikiem , który pochłonął znaczne ilośc wina i brandy przed wypiciem dwóch szklanek absyntu, było pomijane lub ignorowane. Sprawiono więc, że cała winę tego morderstwami zrzucono na absynt. [Morderstwa Lanfray stanowiły punkt zwrotny w tym temacie, masę gorących dyskusji, a późniejsze referendum było bezpośrednim skutkiem.  Pod petycją o zakazie absynt w Szwajcarii zebrano ponad 82.000 podpisów.

Zakaz produkcji absyntu

Referendum o delegalizacji odbyło się, 5 lipca 1908 roku. Następnie uchwała została zatwierdzona przez ustawodawców i zakaz produkcji, rozprowadzania absyntu wpisano do konstytucji szwajcarskiej .
upojenie absyntem obraz

 

    W 1906 roku, zarówno w Belgii i Brazylii wprowadzono zakaz sprzedaży i dystrybucji absyntu. Chociaż nie były to pierwsze kraje, które podjęły tak stanowcze działania.  Absynt zostało zakazany już w 1898 roku w kolonii w Wolnym Państwie Kongo.  W Holandii zakazano absyntu w 1909, Szwajcaria w 1910 roku, w Stanach Zjednoczonych w 1912 roku, i we Francji w 1914 roku.

Wpływ zakazu, na popularność "Zielonej Wróżki"

Zakaz absyntu we Francji w końcu doprowadzić do wzrostu popularności pastis , oraz w mniejszym stopniu ouzo. Inne alkohole o smaku anyżu również, oczywiście  te które nie zawierają piołun. Po zakończeniu pierwszej wojny światowej, produkcja marki Pernod Fils została wznowiona w destylarni Banus w Katalonii na terytorium Hiszpanii (gdzie absynt był nadal legalny).
 
    Niestety sprzedaż zaczęła stopniowo spadać, aż do zaprzestania produkcji w 1960 roku. W Szwajcarii, zakaz służyły jedynie do prowadzenia produkcji absyntu na czarnym rynku. Masa gorzelników produkowała zielona wróżke w domu, przede wszystkim bezbarwny absynt ( la Bleue ), gdyż był łatwiejszy do ukrycia przed władzami. Wiele krajów nie zakazało jednak absyntu, a zwłaszcza Wielka Brytania, gdzie i tak nigdy nie był tak popularny jak w Europie kontynentalnej.

Jak się pije absynt?

    Niezależnie od tego czy masz rozrywkowych gości lub absynt zachowasz tylko dla siebie, klasyczny francuski przygotowanie absyntu to uczta a jego picie ma cieszyć. Dla autentycznego wyglądu, potrzebna jest specjaln łyżka, ale istnieje wiele nowoczesnych przyborów godnych zielonej wróżki.    Kiedy siadasz do swojego pierwszego kontaktu z absyntem, pierwszym krokiem powinno być wzięcie głębokiego oddechu i oczyśczczenie umysłu. Ten krok jest często pomijany, ale uważamy, że jest ważny. Twoja radość z delektowania się trunkiem wzrośnie dziesięciokrotnie, jeśli jesteś spokojny i zrelaksowany.
 
Gdy ciało i umysł są na równi zaspokojne pora przejść do zaewania. 30ml strzał absyntu spływa po szkle - jeśli używasz Pontarlier glass,  specjalistycznego szkła do absyntu... Szkło powinno napełnić zbiornik dolny który ma kształt "bańki" prosto na zwężającej się linii środkowej dawki, należy uważać, aby nie przepełnić. Odpowiednie zaklęcie szmaragd absyntu oczekuje następnego etapu, jest to napój wręcz mistyczny.

Łyżka do picia absyntu

Absyntowa łyżka, ma widłowe odchodzące "łodygi", działa niczym sitko z wielkimi otworami. "Łodygi" splecione w różnoraki sposób, tworzą otwory jak również pojemnik, swego rodzaju łyżeczkę "miskę". Kształt ma na celu odpowiednie, czyli równomierne przelewanie alkoholu, wprost przez sam środek absyntowej łyżeczki.
absynt picie lyzka do absyntu
Łyżki do absyntu mają przeróżne kształty
W zumieścić kostkę cukru na łyżce i ustawić tak na szczycie szklanki, aby zielony trunek przepływając przez nią trafiał wprost do szkła. Ze szczególną starannością, powoli wlewamy zimną wodę na kostkę cukru powoli skapującą do szkła, gdzie woda i absynt będzie łączyć się w mlecznej mieszaninie lub "louche". Louche z francuskiego znaczy nieprzejrzysty, a jest to spowodowane niektórymi składnikami znajdującymi się w absyncie, które wchodzą w reakcjie z wodą. Mętny louche jest rzeczą dobrą, a zauważysz bukiet aromatów błogi stan sprawi że napój szybko zniknie z szkła. Ostatni etap rytuału picia absyntu jest najłatwiejszy. Zatracić się w louche, rozkoszuj się łykami i bądź oczywiście odpowiedzialny.

Fontanny do absyntu

Istnieją specjalne fontanny do picia absyntu, niektóre pięknie zdobione. Założeniem ich jest powolne dozowanie płynu, gdzie kropla po kropli skapywać będzie na podstawioną łyżkę z kostka cukru.
fontanna do picia absyntu
Specjalna fontanna do absyntu.

Podczas wykonywania tradycyjnych absyntowych obrzędów pamiętaj, żeby zawsze zachować stosunek trzy części wody na jedną część absyntu. 3: 1 to "złoty środek" pijących absynt, ale zachęcamy do eksperymentowania nawet wyłamujac się z tego wzoru.

Picie absyntu nie musi być ćwiczeniem w powściągliwości i przygotowania, choć pit ten sposób smakuje wyjątkowo. Można również pić absynt "czysty".

Absynt, czy jest halucynogenny?

 
Absynt została wielokrotnie nieprawidłowo opisany jako halucynogenny. Nie recenzowane badania naukowe wykazały, że absynt posiada właściwości halucynogenne. Przekonanie to jest przynajmniej częściowo zakorzenione w rzeczywistości. Po około dziesięciu latach eksperymentów dotyczących oleju piołunu w XIX wieku. Francuski psychiatra Valentin Magnan studiował 250 przypadków alkoholizmu, i twierdził, że ci, którzy pili absynt byli bardziej uzależnieni niż zwykli alkoholicy, doświadczali szybkiego działania halucynacji. Takie rachunki przez przeciwników absyntu (jak Magnan) były radośnie przyjmowane, odwrotnie wręcz przez znanych pijących absynt, z których wiele było artystami czy pisarzami.
 
    Dwóch znanych artystów, którzy pomogli spopularyzować pogląd, że absynt miał silne właściwości psychoaktywne to: Toulouse-Lautrec i Vincent van Gogh . W jednym z najbardziej znanych dzieł dotyczących picia abayntu, pijany Oscar Wilde opisywał uczucie fantomowego posiadania tulipanowych szczotek przed nogami po opuszczeniu bar w momencie zamknięcia.
 
    Pojęcia o rzekomych właściwościach halucynogennych absyntu zostały ponownie napędzany w 1970 roku, gdy praca naukowa sugerująca, że Tujony ma podobną budowę strukturalną do THC , aktywnej substancji chemicznej w konopiach indyjskich. Przedstawił możliwości powinowactwa receptora THC. Teoria ta została ostatecznie obalona w 1999 roku.
 
    Debata nad tym, czy absynt ma wpływ na ludzki umysł, oprócz oczywiście tego związanego z alkoholem nie został ostatecznie rozwiązana. Skutki absyntu zostały opisane przez niektórych jako otwarcie umysłu. Najczęściej zgłaszanym doświadczenie jest tzw. "clear-headed" uczucie odurzenia-forma "świadomego pijaństwa". Chemik, historyk i destylator absyntu niejaki Ted Breaux twierdzi: że zarzucane wtórne efekty absyntu mogą być spowodowane faktem, że niektóre z ziołowych związków w nim aktywnych pobudzają, podczas gdy inne działają jako środki uspokajające , tworząc ogólny efekt świadomego przebudzenia. Długofalowe skutki umiarkowanego spożycie absyntu u ludzi pozostają wciąż nieznane, chociaż zióła tradycyjnie stosowane w produkcji absyntu są kategoryzowane jako przeciwbólowe oraz przeciwpazożytnicze.

Najnowsze badania na absyncie

Dziś jednak wiadomo, że absynt nie powoduje halucynacje.  Jest powszechnie przyjęte, że doniesienia o halucynogennych efektach absyntu pochodzą z trujących środków którymi szprycowano tańsze wersjie napoju w XIX wieku. Jak olej piołunu, zanieczyszczony alkohol i substancji barwiące, które  zawierały trujące związki(np soli miedzi).
 
   Tujony, niegdyś uważany za sprawcę halucynacji i środek aktywny chemicznie absyntu, jest GABA antagonistą; i choć może produkować skurcze mięśni w dużych dawkach, nie ma bezpośrednich dowodów sugerujących że powoduje halucynacje. Biorąc pod uwagę najwyższą dopuszczalną zawartośc Tujonu, trzeba by spożyć około 0,5 litra żeby dostrzec zmierzony efekt, Więc to nie możliwe zważywszy że takie ilości mogą spowodować silne zatrucie alkoholem.

Co dziś, dzieje się z "zieloną wróżką"?

W większości krajów (z wyjątkiem Szwajcarii) w chwili obecnej nie posiada prawnej definicji absyntu (w przeciwieństwie do szkockiej whisky lub koniaku ). W związku z tym producenci mają swobodę oznaczania produktu 'absyntu "lub" Absynt ", mimo iż produkt może nie mieć żadnego podobieństwa do tradycyjnej zielonej wróżki.

mnogość absyntow dostępnych na rynku
Mnogość absyntu dostępnych na rynku.

 

Ożywienie absyntu rozpoczęła się w 1990, po przyjęciu traktatów Unii Europejskiej dotyczących żywności i napojów. Usunięto długotrwałe bariery dotyczące jego produkcji i sprzedaż. Na początku 21 wieku, prawie 200 marek absyntu było produkowane w kilkunastu krajach, zwłaszcza we Francji, Szwajcarii, Australii, Hiszpanii i Republice Czeskiej. Więc dzisiejszego dnia możemy zakupić prawdziwy piołunowy absynt,  niestety koneserzy twierdzą że nie dorównuje w żadnym stopniu kunsztem wróżce z XIX wieku...

Zachęcamy do zapoznania się, z innymi artykułami od ekipy Bar Wikipedia. Jak również do komentowania naszych wpisów, jak i udostępniania treści naszego bloga. Pozdrawiamy ekipa Bar Wikipedia! 

Oceń ten post

Podobne wpisy

2 myśli na temat “Absynt - spotkanie z "Zieloną Wróżką"

  1. ... [Trackback]

    [...] Read More here: barwikipedia.pl/co_to_jest_absynt/ [...]

Dodaj komentarz